Paradoks „dobrego cholesterolu”. Czy istnieje za wysoki poziom HDL?

Cholesterol HDL (ang. high-density lipoprotein), jest powszechnie uważany za „dobry” cholesterol. Bez wątpienia, odpowiednie stężenie HDL jest istotnym czynnikiem zapobiegającym chorobom układu krążenia. Jednak i w tym przypadku sprawdza się przysłowie „co za dużo, to niezdrowo”. Duńscy badacze wykazali, że znaczne zwiększenie stężenia lipoprotein o wysokiej gęstości może powodować wzrost ryzyka śmiertelności pacjentów cierpiących na choroby układu krążenia.

Niemal 120 tysięcy pacjentów wzięło udział w badaniu dotyczącym wpływu bardzo wysokiego stężenie cholesterolu HDL na śmiertelność ogólną. W trakcie 745 452 osobolat (tj. iloczynu liczby osób narażonych w czasie prowadzenia obserwacji i czasu trwania obserwacji) zmarło 5619 mężczyzn i 5059 kobiet.

Bez względu na płeć, zależność między stężeniem cholesterolu HDL a śmiertelnością ogólną przebiegał w kształcie litery U, co oznacza, że zarówno skrajnie niski, jak i wysoki poziom HDL istotnie zwiększa ryzyko śmierci pacjenta. Najniższą śmiertelność zaobserwowano przy wartościach odpowiednio 73 mg/dL (1.9 mmol/L) dla mężczyzn i 93 mg/dL (2.4 mmol/L) dla kobiet.

Jako przyczynę istnienia zależności między skrajnie wysokim poziomem HDL a zwiększoną śmiertelnością badacze podają zmiany właściwości cząsteczek HDL przy bardzo dużych stężeniach oraz zaburzenia genetyczne..

Wyniki badania przeprowadzonego przez duńskich naukowców wskazują, że szacowanie ryzyka zgonu u pacjentów ze skrajnie podwyższonym poziomem cholesterolu HDL powinno być przeprowadzane ze szczególną ostrożnością, bowiem powszechne przekonanie, że HDL zawsze ma działanie korzystne, okazuje się nie w pełni słuszne.

 

Źródło: academic.oup.com